Zmiany › BILL · Sejm 10 kad., proces nr 3262 · wersja 1
Nowe daty odpowiedzialności za elektrośmieci i autoryzowany przedstawiciel dla zagranicznych firm
Projekt przesuwa daty, od których producenci płacą za zbiórkę starych paneli fotowoltaicznych i innego sprzętu firmowego, a zagranicznym firmom pozwala, a przy sprzedaży internetowej każe, działać w Polsce przez przedstawiciela.
Oficjalnie: Rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym oraz niektórych innych ustaw
Dla przeciętnego obywatela i podatnika projekt jest w dużej mierze techniczny i w tekście nie przenosi na gospodarstwa domowe nowych kosztów. Porządkuje też spóźnione wdrożenie prawa Unii. Zyskują producenci sprzętu profesjonalnego, zagraniczne firmy z Unii i krajowi dystrybutorzy. Tracą użytkownicy starego sprzętu firmowego (zwłaszcza paneli z lat 2005–2015), którzy przejmują koszty bez szacunku w OSR. Tracą też zagraniczni sprzedawcy internetowi, na których spada obowiązek z wysoką karą.
Najmocniejszy plus
Firmy z innych krajów Unii, Szwajcarii i EFTA mogą wykonywać obowiązki w Polsce przez jednego przedstawiciela (dla: zagraniczni producenci i dostawcy opakowanych produktów, baterii i pojazdów z Unii, Szwajcarii i EFTA)
Najmocniejszy minus
Zagraniczni sprzedawcy internetowi baterii i produktów w opakowaniach dostają nowy obowiązek i wysoką karę (dla: zagraniczni sprzedawcy na odległość (w tym spoza Unii) sprzedający bezpośrednio klientom w Polsce)
Co dorzucono do projektu · 3 spoza tematu
- luźno powiązana
ustawa z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji - luźno powiązana
ustawa z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach - powiązana
ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach - luźno powiązana
ustawa z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi
W skrócie
Projekt ma 2 części. Pierwsza wykonuje unijną dyrektywę 2024/884 o elektrośmieciach. Zmienia daty graniczne, od których producent odpowiada za zbiórkę i przetworzenie zużytego sprzętu. Dla paneli fotowoltaicznych to 1 stycznia 2016 r., dla sprzętu spoza tzw. zamkniętego katalogu 1 stycznia 2018 r. Za starszy sprzęt firmowy, którego nikt nie wymienia na nowy, zapłaci jego użytkownik, na przykład firma albo właściciel farmy fotowoltaicznej. Druga część dodaje instytucję „autoryzowanego przedstawiciela” do ustaw o opakowaniach, bateriach i pojazdach. Firma z innego kraju Unii może przez takiego przedstawiciela wykonywać w Polsce obowiązki środowiskowe. Zagraniczny sprzedawca, który przez internet sprzedaje Polakom baterie lub produkty w opakowaniach, będzie musiał przedstawiciela wyznaczyć. Jeśli tego nie zrobi, grozi mu kara od 10 000 zł do 500 000 zł.
Pełne opracowanie
Co się zmienia
| Temat | Było | Będzie | Podstawa |
|---|---|---|---|
| Panele fotowoltaiczne z gospodarstw domowych: od kiedy płaci producent | Według OSR dziś obowiązuje jedna data graniczna dla całego sprzętu: 13 sierpnia 2005 r. Sprzęt sprzed tej daty to „sprzęt dawny”. | Producent finansuje zbiórkę i przetworzenie odpadów z paneli fotowoltaicznych dla gospodarstw domowych, które sam wprowadził do obrotu od 1 stycznia 2016 r. | art. 1 pkt 2 lit. a projektu (art. 18 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym) |
| Inny sprzęt domowy spoza załącznika nr 6 | Według OSR data graniczna: 13 sierpnia 2005 r. | Za sprzęt domowy spoza zamkniętego katalogu z załącznika nr 6 producent odpowiada za to, co sam wprowadził od 1 stycznia 2018 r. Dla sprzętu z załącznika nr 6 nadal obowiązuje data 13 sierpnia 2005 r. | art. 1 pkt 2 lit. a projektu (art. 18 ust. 2 pkt 1 lit. b ustawy o zużytym sprzęcie) |
| Starszy sprzęt domowy: koszty dzielone między producentów | brak w druku dotychczasowego brzmienia. Według uzasadnienia zasada podziału obowiązków zostaje utrzymana. | Za sprzęt domowy sprzed nowych dat płacą producenci tej samej grupy sprzętu, proporcjonalnie do swojego udziału w rynku tej grupy (liczonego masą). | art. 1 pkt 2 lit. b projektu (dodawany art. 18 ust. 3 ustawy o zużytym sprzęcie) |
| Sprzęt firmowy (nie dla gospodarstw domowych): obowiązek producenta | Według OSR producent sprzętu profesjonalnego odpowiadał za sprzęt wprowadzony po 13 sierpnia 2005 r. | Producent organizuje i finansuje zbiórkę zużytych paneli fotowoltaicznych wprowadzonych od 1 stycznia 2016 r. i innego sprzętu spoza załącznika nr 6 wprowadzonego od 1 stycznia 2018 r. Za starszy sprzęt odpowiada tylko wtedy, gdy klient wymienia go na nowy sprzęt tego samego rodzaju. | art. 1 pkt 3 lit. a projektu (art. 19 ust. 1 i 2 ustawy o zużytym sprzęcie) |
| Użytkownik firmowy płaci za stary sprzęt, którego nie wymienia | Według OSR w latach 2005–2015 (panele) i 2005–2017 (inny sprzęt spoza załącznika nr 6) formalny obowiązek ciążył na producencie. | Zbiórkę i przetworzenie starszego sprzętu firmowego, którego nikt nie wymienia na nowy, finansuje jego użytkownik. Dotyczy to paneli sprzed 2016 r. i innego sprzętu spoza załącznika nr 6 sprzed 2018 r. | art. 1 pkt 3 lit. b projektu (art. 19 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie) |
| Autoryzowany przedstawiciel w ustawie o pojazdach | Według OSR ustawa o recyklingu pojazdów nie przewiduje autoryzowanego przedstawiciela. | Firma z innego kraju Unii, ze Szwajcarii lub z EFTA może wyznaczyć w Polsce przedstawiciela. Przedstawiciel wykonuje jej obowiązki i za nie odpowiada. Krajowy dystrybutor jej pojazdów jest wtedy zwolniony z obowiązków, jeśli przedstawiciel jest w rejestrze i dostał od niego dane. | art. 2 pkt 1 projektu (dodawane art. 7a i 7b ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji) |
| Autoryzowany przedstawiciel w ustawie o bateriach, obowiązkowy przy sprzedaży na odległość | Według OSR ustawa o bateriach i akumulatorach nie przewiduje autoryzowanego przedstawiciela. | Firma z Unii, Szwajcarii lub EFTA może wyznaczyć przedstawiciela. Firma spoza Polski, która sprzedaje baterie na odległość (na przykład przez internet) bezpośrednio klientom końcowym, musi go wyznaczyć. | art. 3 pkt 2 projektu (dodawany art. 28a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach) |
| Kara za brak przedstawiciela przy sprzedaży baterii na odległość | brak w druku (to nowy przepis) | Kara pieniężna od 10 000 zł do 500 000 zł. | art. 3 pkt 3 projektu (dodawany art. 99ba ustawy o bateriach i akumulatorach) |
| Autoryzowany przedstawiciel w ustawie o opakowaniach, obowiązkowy przy sprzedaży na odległość, z karą | Według OSR ustawa o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi nie przewiduje autoryzowanego przedstawiciela. | Rozwiązanie jak w ustawie o bateriach. Przedstawicielem może być także organizacja odzysku opakowań. Za brak przedstawiciela przy sprzedaży na odległość grozi kara od 10 000 zł do 500 000 zł. | art. 5 pkt 3–5 projektu (dodawane art. 26a i 26b, art. 56 ust. 1 pkt 10ba i art. 57 pkt 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi) |
| Zwolnienie krajowych dystrybutorów i numer przedstawiciela na fakturach | brak w druku (to nowy przepis) | Dystrybutor produktów zagranicznej firmy, która ma zarejestrowanego przedstawiciela, nie musi sam wykonywać obowiązków, jeśli przekaże przedstawicielowi dane. Na fakturach musi wtedy podawać numer rejestrowy przedstawiciela. Jeśli danych nie przekaże, obowiązki zostają przy nim. | art. 5 pkt 3 projektu (art. 26b ustawy o opakowaniach); analogicznie art. 3 pkt 2 (art. 28b ustawy o bateriach) i art. 2 pkt 1 (art. 7b ustawy o pojazdach) |
| Rejestr BDO: wpisy przedstawicieli i wykreślanie dystrybutorów | Według uzasadnienia ustawa o odpadach dziś obejmuje przedstawicieli tylko z ustawy o zużytym sprzęcie i z ustawy o opłacie produktowej. | Przedstawiciele z 3 nowych ustaw wpisują się do rejestru BDO. Podają rozszerzone dane i kopię umowy oraz publikują w rejestrze wykaz firm, które reprezentują. Krajowy dystrybutor może złożyć do marszałka województwa wniosek o wykreślenie z rejestru. | art. 4 pkt 1–6 projektu (art. 50, 52, 53, 57, 60 i 73 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach) |
| Poprawna nazwa EFTA | Nazwa „Europejskie Porozumienie o Wolnym Handlu (EFTA)”. | Nazwa „Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu (EFTA)” w ustawach o zużytym sprzęcie, o pojazdach i o bateriach. Zmiana czysto redakcyjna. | art. 1 pkt 1, art. 2 pkt 2, art. 3 pkt 1 lit. a projektu |
Na plus
Producenci sprzętu firmowego przestają odpowiadać za panele sprzed 2016 r. i inny sprzęt sprzed 2018 r., chyba że klient wymienia go na nowy
dla: producenci i importerzy sprzętu nieprzeznaczonego dla gospodarstw domowych, w tym paneli fotowoltaicznych · pewność 85%
Nowe daty w art. 19 ust. 1 zawężają obowiązek producenta. OSR wprost mówi o „zwolnieniu z administracyjnego obowiązku” dla paneli z lat 2005–2015 i innego sprzętu z lat 2005–2017.
„z paneli fotowoltaicznych wprowadzonych do obrotu od dnia 1 stycznia 2016 r.” (art. 1 pkt 3 lit. a projektu (art. 19 ust. 1 pkt 3 ustawy o zużytym sprzęcie))
Firmy z innych krajów Unii, Szwajcarii i EFTA mogą wykonywać obowiązki w Polsce przez jednego przedstawiciela
dla: zagraniczni producenci i dostawcy opakowanych produktów, baterii i pojazdów z Unii, Szwajcarii i EFTA · pewność 90%
Dziś według OSR takie firmy nie mają możliwości ustanowienia w Polsce podmiotu odpowiedzialnego za ich obowiązki. Projekt daje im takie prawo.
„umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym ma prawo wyznaczyć autoryzowanego przedstawiciela odpowiedzialnego za wykonywanie na terytorium kraju obowiązków” (art. 5 pkt 3 projektu (art. 26a ust. 1 ustawy o opakowaniach); art. 3 pkt 2 (art. 28a ust. 1 ustawy o bateriach); art. 2 pkt 1 (art. 7a ust. 1 ustawy o pojazdach))
Krajowi dystrybutorzy produktów zagranicznych firm mogą zostać zwolnieni z obowiązków środowiskowych
dla: polscy importerzy i dystrybutorzy opakowanych produktów, baterii i pojazdów od zagranicznych producentów · pewność 80%
Jeśli zagraniczny producent ma zarejestrowanego przedstawiciela, a dystrybutor przekaże mu dane, dystrybutor nie musi sam wykonywać obowiązków. Według OSR możliwy jest pozytywny wpływ na finanse takich firm, bo poziomy recyklingu, umowę z organizacją odzysku i opłatę produktową przejmie przedstawiciel.
„zamieszkania albo siedzibę na terytorium państwa innego niż Rzeczpospolita Polska, nie jest obowiązany do wykonywania obowiązków nałożonych na niego ustawą, o ile:” (art. 3 pkt 2 projektu (art. 28b ust. 1 ustawy o bateriach); art. 5 pkt 3 (art. 26b ust. 1 ustawy o opakowaniach); art. 2 pkt 1 (art. 7b ust. 1 ustawy o pojazdach))
Łatwiej będzie egzekwować obowiązki od zagranicznych sklepów internetowych
dla: urzędy marszałkowskie i inspekcja ochrony środowiska; polscy sprzedawcy konkurujący z zagranicznymi sklepami internetowymi · pewność 60%
Zagraniczny sprzedawca wysyłkowy będzie miał w Polsce podmiot, który odpowiada za jego obowiązki i można od niego je egzekwować. Brak przedstawiciela grozi karą. Tabela zgodności opisuje ten przepis jako zmierzający do „wzmocnienia możliwości egzekucji”. To, czy egzekucja faktycznie się poprawi, jest wnioskowaniem.
„produkty na terytorium kraju za pomocą środków porozumiewania się na odległość” (art. 5 pkt 3 i 4 projektu (art. 26a ust. 2 i art. 56 ust. 1 pkt 10ba ustawy o opakowaniach); art. 3 pkt 2 i 3 (art. 28a ust. 2 i art. 99ba ustawy o bateriach))
Koszty starego sprzętu domowego nadal pokrywają producenci, wspólnie i proporcjonalnie do udziału w rynku
dla: gospodarstwa domowe oddające zużyty sprzęt · pewność 70%
Art. 18 ust. 3 przypisuje producentom danej grupy sprzętu finansowanie odpadów ze starszego sprzętu domowego, sprzed nowych dat granicznych. Koszt nie przechodzi więc na gospodarstwa domowe. Według OSR projekt nie ma wpływu na rodziny i gospodarstwa domowe.
„grupy sprzętu co sprzęt przez niego wprowadzony do obrotu, proporcjonalnie do jego udziału w masie wprowadzonego do obrotu sprzętu należącego do tej grupy.” (art. 1 pkt 2 lit. b projektu (art. 18 ust. 3 ustawy o zużytym sprzęcie))
Spóźnione dostosowanie do prawa Unii zmniejsza ryzyko postępowania przeciw Polsce
dla: budżet państwa · pewność 60%
Termin wdrożenia dyrektywy 2024/884 minął 9 października 2025 r. W lutym 2024 r. Komisja Europejska zarzuciła Polsce błędne wdrożenie dyrektywy odpadowej. Projekt odpowiada na oba problemy. Wpływ na ryzyko kar unijnych to wnioskowanie.
„Termin transpozycji dyrektywy 2024/884 upłynął” (uzasadnienie projektu (część ogólna))
Na minus
Firmy używające starego sprzętu profesjonalnego same zapłacą za jego zbiórkę i przetworzenie
dla: firmy i instytucje używające paneli fotowoltaicznych z lat 2005–2015 i innego sprzętu spoza załącznika nr 6 z lat 2005–2017, na przykład właściciele farm fotowoltaicznych · pewność 85%
Gdy sprzęt nie jest wymieniany na nowy, koszt ponosi użytkownik. OSR wprost pisze o „nałożeniu administracyjnego obowiązku” na użytkowników i o rozszerzeniu ich obowiązków. Dla tej grupy OSR podaje „brak danych” o jej wielkości i nie szacuje kosztów.
„odpadów ponosi ich posiadacz, chyba że dokonana zostanie wymiana starego sprzętu na nowy – wówczas, zgodnie” (art. 1 pkt 3 lit. b projektu (art. 19 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie))
Zmiana dla użytkowników sprzętu wejdzie w życie po 14 dniach, bez przepisów przejściowych
dla: użytkownicy sprzętu profesjonalnego, w tym właściciele instalacji fotowoltaicznych · pewność 65%
Art. 1 wchodzi w życie po 14 dniach od ogłoszenia i nie ma przepisów przejściowych. Projekt nie rozstrzyga, kto płaci za odpady oddane przed wejściem w życie, a jeszcze nieprzetworzone. W konsultacjach zgłoszono uwagę o zbyt krótkim vacatio legis, a projektodawca uznał 14 dni za wystarczające.
„Ustawa nie zawiera przepisów przejściowych, ponieważ zakres i charakter zmian nie wymagają” (art. 6 projektu; uzasadnienie (część o przepisach przejściowych))
Zagraniczni sprzedawcy internetowi baterii i produktów w opakowaniach dostają nowy obowiązek i wysoką karę
dla: zagraniczni sprzedawcy na odległość (w tym spoza Unii) sprzedający bezpośrednio klientom w Polsce · pewność 90%
Muszą zawrzeć pisemną umowę z polskim przedstawicielem i pokryć jej koszt. Za brak przedstawiciela grozi kara od 10 000 zł do 500 000 zł. Uzasadnienie nie omawia wysokości tej kary. Część kosztu może zostać przerzucona na klientów, ale to wnioskowanie.
„przedstawiciela, podlega karze pieniężnej w wysokości od 10 000 zł do 500 000 zł.” (art. 3 pkt 3 projektu (art. 99ba ustawy o bateriach); art. 5 pkt 4 i 5 (art. 56 ust. 1 pkt 10ba i art. 57 pkt 1 ustawy o opakowaniach))
Przedstawiciel odpowiada za cudze obowiązki i ma nowe obowiązki dokumentacyjne
dla: firmy pełniące funkcję autoryzowanego przedstawiciela, w tym organizacje odzysku · pewność 80%
Przedstawiciel ponosi odpowiedzialność za obowiązki reprezentowanej firmy. Musi przez 5 lat przechowywać umowę, prowadzić wykaz reprezentowanych firm i publikować go w BDO oraz podawać rozszerzone dane rejestrowe. W konsultacjach Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych zgłaszał zastrzeżenia do zakresu danych i braku maksymalnego okresu przechowywania umowy. Uwag nie uwzględniono.
„produkty w opakowaniach, ponosząc odpowiedzialność za wykonywanie obowiązków” (art. 5 pkt 3 projektu (art. 26a ust. 5 i 8 ustawy o opakowaniach); art. 4 pkt 1 lit. b (art. 50 ust. 5b–5d ustawy o odpadach))
Krajowy dystrybutor zostaje z obowiązkami, jeśli zagraniczny partner nie przekaże przedstawicielowi pełnych danych
dla: polscy dystrybutorzy produktów zagranicznych firm · pewność 75%
Zwolnienie działa tylko wtedy, gdy przedstawiciel jest w rejestrze i dostał wszystkie potrzebne dane. W pozostałym zakresie obowiązki wracają do dystrybutora. Dochodzi też obowiązek podawania numeru przedstawiciela na fakturach.
„2. W przypadku nieprzekazania autoryzowanemu przedstawicielowi, o którym mowa w art. 26a ust. 1, danych, o których mowa w ust. 1 pkt 2, wprowadzający produkty” (art. 5 pkt 3 projektu (art. 26b ust. 2 i 4 ustawy o opakowaniach); analogicznie art. 28b ustawy o bateriach i art. 7b ustawy o pojazdach)
Ustawa o elektrośmieciach przy okazji zmienia 3 inne ustawy branżowe
dla: jakość procesu legislacyjnego · pewność 50%
Przepisy o przedstawicielu w ustawach o opakowaniach, bateriach i pojazdach wykonują inną dyrektywę (2018/851) i mogłyby być osobnym projektem. Uzasadnienie je opisuje. Nie wyjaśnia jednak wysokości nowych kar. Nie wspomina też, że wersja z konsultacji zawierała przepisy o „regeneracji fabrycznej” części samochodowych, których w druku nie ma.
„Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych” (art. 2, art. 3, art. 5 projektu; odnośnik 2 do tytułu ustawy)
Wrzutki: zmiany innych ustaw
Przepisy, które zmieniają inne ustawy niż główny przedmiot projektu. Oznaczenie mówi, jak zmiana ma się do tematu projektu.
ustawa z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji
luźno powiązana · pewność 70%
Dodaje art. 7a i 7b. Firma z Unii, Szwajcarii lub EFTA może dobrowolnie wyznaczyć w Polsce przedstawiciela. Krajowy dystrybutor jej pojazdów może być wtedy zwolniony z obowiązków i musi podawać numer przedstawiciela na fakturach. Poprawia też nazwę EFTA w art. 23 ust. 4 pkt 1.
Ten sam obszar, czyli rozszerzona odpowiedzialność producenta za odpady. Zmiana wykonuje jednak inną dyrektywę (2018/851) niż główna część projektu o elektrośmieciach i mogłaby być osobnym projektem.
„Gospodarczym ma prawo do wyznaczenia” (art. 2 projektu)
ustawa z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach
luźno powiązana · pewność 70%
Dodaje art. 28a i 28b. Firmy z Unii, Szwajcarii i EFTA mogą wyznaczyć przedstawiciela, a zagraniczni sprzedawcy na odległość muszą to zrobić. Dodaje zwolnienie dla krajowych dystrybutorów, właściwość urzędu marszałkowskiego dla przedstawiciela i nową karę od 10 000 zł do 500 000 zł (art. 99ba). Poprawia nazwę EFTA.
Ta sama dziedzina odpadów i odpowiedzialności producenta, ale inna dyrektywa i inna grupa produktów. Uzasadnienie omawia przedstawiciela, ale nie wyjaśnia nowej kary.
„przedstawiciela, podlega karze pieniężnej w wysokości od 10 000 zł do 500 000 zł.” (art. 3 projektu)
ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
powiązana · pewność 75%
Dostosowuje rejestr BDO do nowych przedstawicieli. Zmienia wnioski o wpis, zakres danych, wymagane dokumenty (kopie umów) i obowiązek publikowania wykazów reprezentowanych firm. Pozwala krajowym dystrybutorom wnioskować o wykreślenie z rejestru. Zmienia też katalog podmiotów w art. 73 ust. 1.
Bez tych zmian przedstawiciele z ustaw o opakowaniach, bateriach i pojazdach nie mogliby wpisać się do rejestru BDO. To techniczne dopełnienie drugiej części projektu, choć nie dotyczy samych elektrośmieci.
„z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach, jest obowiązany zamieścić w rejestrze wykaz wprowadzających baterie lub akumulatory, którzy przekazali mu” (art. 4 projektu)
ustawa z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi
luźno powiązana · pewność 70%
Dodaje art. 26a i 26b o przedstawicielu: dobrowolnym dla firm z Unii, Szwajcarii i EFTA, obowiązkowym dla zagranicznych sprzedawców na odległość. Przedstawicielem może być organizacja odzysku opakowań. Dodaje zwolnienie dla krajowych dystrybutorów i karę od 10 000 zł do 500 000 zł za brak przedstawiciela. Zmienia też art. 8 pkt 7 lit. a i art. 10 ust. 1, dopisując przedstawiciela.
To ten sam system odpowiedzialności producenta, ale inna dyrektywa i inna branża. Zmiana dotyczy bardzo dużej grupy, według OSR ok. 119 tys. firm. Nadawałaby się na osobny projekt.
„10ba) wbrew przepisowi art. 26a ust. 2 nie wyznacza autoryzowanego przedstawiciela;” (art. 5 projektu)
Koszty według OSR
Według OSR projekt nie ma skutków finansowych dla sektora finansów publicznych. Tabela na 10 lat podaje same zera dla dochodów, wydatków i salda budżetu państwa oraz samorządów. Skutki dla firm nie są wyliczone w pieniądzach. Opisano je tylko słownie: przy przedstawicielu „możliwy pozytywny wpływ” na finanse firm wprowadzających opakowania, baterie i pojazdy. Przy elektrośmieciach obowiązek za panele z lat 2005–2015 i inny sprzęt z lat 2005–2017 przechodzi z producentów na użytkowników profesjonalnych. Liczba firm w rejestrze BDO (stan na 11 maja 2026 r.): ok. 119 tys. wprowadzających opakowania, ok. 30 tys. baterie, ok. 17 tys. pojazdy, ok. 12 tys. sprzęt. Dla użytkowników sprzętu profesjonalnego OSR podaje „brak danych”. Według OSR projekt nie wpływa na rodziny, gospodarstwa domowe ani rynek pracy, a zmiana dat nie ma istotnego wpływu na system zbiórki elektrośmieci.
Czego nie wiadomo
- W druku nie ma dotychczasowego brzmienia art. 18 i 19 ustawy o zużytym sprzęcie. Stan „było” odtworzono z opisu w OSR (jedna data graniczna: 13 sierpnia 2005 r.).
- Nie wiadomo, czy domowa instalacja fotowoltaiczna prosumenta jest sprzętem „przeznaczonym dla gospodarstw domowych” (wtedy płacą producenci według art. 18 ust. 3), czy sprzętem profesjonalnym (wtedy może płacić użytkownik według art. 19 ust. 4). Druk tego nie rozstrzyga.
- W konsultacjach Ogólnopolskie Porozumienie Organizacji Samorządowych ostrzegało, że koszty starych paneli trafią do gmin. Ministerstwo odpowiedziało, że sprzęt historyczny zostaje w systemie odpadów komunalnych. Z tekstu art. 18 ust. 3 wynika raczej, że za stary sprzęt domowy płacą producenci proporcjonalnie. Te dwie wersje są ze sobą niespójne, a skutek dla gmin jest niejasny.
- W art. 26a ust. 1 i art. 28a ust. 1 prawo wyznaczenia przedstawiciela mają tylko firmy z Unii, Szwajcarii i EFTA. Firma spoza tych państw, która nie sprzedaje na odległość, nie ma w tekście takiego prawa. W raporcie z konsultacji ministerstwo pisze jednak, że rozszerzono instytucję na państwa spoza Unii.
- Treść art. 8 pkt 7 lit. a i art. 10 ust. 1 ustawy o opakowaniach, do których projekt dopisuje przedstawiciela, nie jest w druku pokazana. Dokładny skutek tych dopisków jest nieznany.
- Pola wyboru w części 8 OSR (zmiana obciążeń regulacyjnych) są w tekście nieczytelne. Nie da się ustalić, czy projektodawca zaznaczył wprowadzanie obciążeń ponad wymogi Unii.
- Nie jest jasne, czy przeniesienie obowiązku na użytkowników sprzętu kupionego w latach 2005–2017 nie działa wobec nich wstecz. Uzasadnienie analizuje działanie wstecz tylko wobec producentów.
Przebieg prac w Sejmie
- 2026-10-21 Projekt wpłynął do Sejmu
- 2026-10-22 Skierowano do I czytania w komisjach (OSZ)
Źródła
Opublikował: Jakub Borawski (redaktor) · 06.11.2026, 08:45
Opracowanie przygotowane z pomocą modelu językowego i zatwierdzone przez redakcję. Cytaty zweryfikowane w tekście druku: 28/28. Opublikowano 2026-11-06 07:45 UTC. Jak to powstaje.